Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Onder de noemer van Dutch Design werd het Nederlands ontwerp vanaf eind jaren tachtig van de vorige eeuw alom geroemd. Maar hoe zit het anno 2018 met het geheugen van het Nederlands ontwerp? Wat zal voor de toekomst wel worden bewaard en wat niet? En waarom, door wie en hoe?

Samenstelling en selectie

De leidende gedachte achter het Speculatief Design Archief is dat een formele infrastructuur, zoals we die kennen voor de architectuur, niet het enig mogelijke antwoord hoeft te zijn. Ook een informele structuur kan een plek geven aan verweesde archieven die via ontwerpers, bedrijven, scholen, verzamelaars en erfgenamen bijeen worden gebracht. Vertrekkend vanuit de designdiscipline kan zo een collectie ontstaan – met ruimte voor archiefstukken uit de productie van Droog Design of MVRDV en ook de recente nalatenschap in het digitale domein – die een beeld oproept van wat een nationaal ontwerparchief kan zijn. Interessant voor het gesprek met de experts is de vraag in hoeverre een strikt disciplinaire benadering voor een dergelijk archief wellicht niet eens wenselijk is. Belangrijk is dat het archief de breedte van het veld representeert; zowel waar het gaat om uiteenlopende ontwerpvelden en -houdingen als ten aanzien van de verschillende generaties.

Het archief fungeert in deze context niet alleen als permanente bewaarplaats maar zal zijn waarde vooral bewijzen wanneer die nieuwe kennis kan genereren, zoals in eerdere activiteiten van het instituut (denk aan Nieuwe Archiefinterpretaties1:1 StijlkamersFinders Keepers) ook gebeurde. Juist nu er in de ontwerpsector zoveel urgentie wordt toegekend aan nieuwe modellen van ontwerpen, creatie, distributie en gebruik zal een betrouwbaar geheugen in de vorm van een archief – hoe informeel ook – van doorslaggevend belang zijn. Wie de toekomst wil ontwerpen, zal zijn verleden moeten kennen.

Het Speculatief Design Archief wordt gerealiseerd in samenwerking met een veelzijdig netwerk van formele en informele archieven, archiefvormers en -bewaarders en verschillende erfgoedinstellingen. Voor de selectie van archieven werkte het team van Het Nieuwe Instituut samen met designhistoricus Job Meihuizen. Voor de grafische identiteit en de beeldcampagne is er samengewerkt met Studio Veronica Ditting en fotograaf Tim Elkaim. De ruimtelijke vormgeving van de tentoonstelling is ontwikkeld door Roel Huisman in samenwerking met Bart van Merode. Er worden open inbreng- en kijkdagen gehouden, programma op zaal en het kunstenaarscollectief Dead Darlings, bekend van hun jaarlijks anonieme kunstveilingen, organiseert een veiling met het ingebrachte werk. Het Thursday Night Live!-programma biedt een wekelijks forum voor lezingen en debatten rond de thematieken van het tijdelijke archief.

Floor van Ast & Job Meihuizen
Roel Huisman i.s.m. Bart van Merode
Studio Veronica Ditting
Tim Elkaïm